Amy Bloom: samenhang in inhoud, verschillen in vorm

Tijdens de eerste bijeenkomst van het Leesblok Korte Verhalen bij de Schrijversvakschool Amsterdam bespraken we Waar de God van liefde is van Amy Bloom (inkijkexemplaar).

Als je zelf verhalen schrijft, moet je bij ieder verhaal opnieuw allerlei keuzes maken. Is je hoofdpersoon een vrouw of een man? Vertel je het verhaal in de tegenwoordige of in de verleden tijd? Kies je voor een verstild of een explosief einde? Keer op keer loop je daar als korteverhalenschrijver tegenaan. Mijn ervaring is dat er geen vaste regels zijn om je keuze te bepalen, maar dat het wel goed helpt om te kijken hoe andere verhalenschrijvers hun keuze aanpakken. Laten we daarom in de verhalen van Amy Bloom kijken waarvoor zij steeds gekozen heeft. Lees verder

Dit leert Amy Bloom je over dialoog in het korte verhaal

Tijdens de eerste bijeenkomst van het Leesblok Korte Verhalen van de Schrijversvakschool Amsterdam bespraken we Waar de God van liefde is van Amy Bloom (inkijkexemplaar).

In het begin van het verhaal ‘Slaapwandelen’ doet Amy Bloom iets bijzonders met de dialoog. Wat is er aan de hand? Lees verder

Kijk en luister naar YouTube schrijfcollege Amy Bloom over ‘Waar de god van liefde is’

Tijdens de eerste bijeenkomst van het Leesblok Korte Verhalen bij de Schrijversvakschool Amsterdam bespraken we Waar de God van liefde is van Amy Bloom (inkijkexemplaar).

Op YouTube is een heldere en inspirerende film van bijna een uur te vinden waarin Amy Bloom een compleet verhaal voorleest uit Waar de god van liefde is en aansluitend vertelt over het schrijven van verhalen. Drie mooie citaten hieruit:

Lees verder

Leesblok Korte Verhalen: 5 inspirerende bijeenkomsten voor verhalenschrijvers

Voor het eerst in de geschiedenis van de Schrijversvakschool Amsterdam kunnen (oud)studenten en (oud)cursisten gratis een Leesblok Korte Verhalen volgen. (Lees- en kijkblokken in andere genres bestaan al een flink aantal jaar). In dit Leesblok Korte Verhalen gaat het weliswaar om lezen, maar we doen dat door de bril van een schrijver – om ons te laten inspireren, om de kunst af te kijken, om ons toe te eigenen. Het zijn dus nadrukkelijk geen literatuurwetenschappelijke hoorcolleges, maar inspirerende bijeenkomsten die een voedingsbodem zijn voor je ontwikkeling als verhalenschrijver.

Lees verder

Een geschenk aan schrijvers van korte verhalen: de podcasts van The New Yorker!

Niet alleen ideaal voor op het strand en op vakantie, maar ook voor in de studeerkamer en in het klaslokaal: de korte verhalen die The New Yorker maandelijks gratis als podcast aan de wereld geeft. Ze bevatten niet alleen het complete verhaal, maar ook een bespreking door een schrijver die gepubliceerd heeft inThe New Yorker.

Iedere podcast van The New Yorker bestaat uit Lees verder

Lesgeven in creatief schrijven: een vak dat je kunt leren

Brood bakken zonder diploma – een gastpost van Esther Bevers

Het vak van schrijfdocent is een mooi vak, maar ook een raar vak. Voorbeeld? Ik geef al jarenlang les in creatief schrijven, maar ben vorig jaar pas begonnen aan een opleiding tot schrijfdocent. Dat zou een bakker niet gebeuren: eerst jarenlang brood bakken en dan eens naar de bakkersschool…
Het was niet uit luiheid of onverschilligheid, dat ik nu pas een diploma haal. Er was tot voor kort simpelweg geen mogelijkheid tot het volgen van een opleiding tot docent creatief schrijven Lees verder

Staar je niet blind op deelvaardigheden

Aan de meeste theorieën over schrijven kleeft een groot nadeel: je houdt er ‘verknipte’ ideeën over schrijven aan over. De meeste theorie doet namelijk vermoeden dat schrijven bestaat uit deelvaardigheden, en dat je verhaal bestaat uit een plot, een personage, een conflict, een perspectief, een decor en zo nog wat elementen. Maar niets is minder waar, zo ontdekte ik tijdens Lees verder

Wie schrijft, die blijft?

Beste Laura,

Je vraagt me te schrijven over de stelling ‘Wie schrijft, die blijft’. En omdat je het aan mij persoonlijk vraagt, betrek ik die stelling maar op mezelf.

Ga ik ervanuit dat ik een zelf heb en dat dat zelf overleeft doordat ik schrijf? Sinds een tijdje probeer ik mijn geloof in een zelf op te geven. Dat lukt me nog niet helemaal, het gaat niet vanzelf (geen woordgrap), ik moet er moeite voor doen. Net zo goed als dat ik er moeite voor moest doen om te accepteren dat Sinterklaas niet bestond, ‘de’ zin van het leven niet, en god als oude man getroond op een wolk niet. Lees verder

Over de drijfveer van je personage. En over de drijfveer van jou als schrijver

Misschien herken je hier iets van:

  • Schrijven is goed. Niet schrijven is niet goed.
  • Inspiratie is goed. Gebrek aan inspiratie is niet goed.
  • Uitgegeven worden is goed. Niet uitgegeven worden is niet goed.

Het lijkt zo vanzelfsprekend dat je je wellicht afvraagt waarom ik het hier noem. Allemaal open deuren, toch?

gokkast

Nou, niet helemaal. Lees verder

Moet je van jezelf schrijven? Of mag je van jezelf schrijven?

Misschien herken je dit: het idee dat je MOET schrijven. En dan bedoel ik niet moeten vanuit een drijfveer of een behoefte, maar vanuit het gevoel dat je anders tekortschiet. Je MOET schrijven omdat je anders geen knip voor de neus waard bent, omdat je anders een loser bent, omdat je anders geen schrijver bent. Dat soort moeten bedoel ik.

Misschien herken je ook dit: Lees verder

Belangrijker dan een schema: het DNA van je verhaal

Een discussie die hoog kan oplaaien, zowel in de les als op internetfora: moet je wel of niet een schema maken van je verhaal voordat je gaat schrijven?

het DNA van je verhaal
Straks krijg je mijn antwoord op deze vraag. Maar eerst dit: of je wel of niet een schema moet maken is voor mij niet de juiste vraag, niet de juiste discussie. Veel belangrijker is het om van je verhaal het DNA te onderzoeken en in kaart te brengen. En om je verhaal vanuit dat DNA vorm te geven.

Om het DNA van je verhaal op het spoor te komen, kun je jezelf bijvoorbeeld deze vragen stellen: Lees verder

Loop je bij het schrijven tegen een probleem aan? En is het dan van jou of van je personage?

Voorbeeld uit mijn eigen schrijfpraktijk. Ik liep tegen een probleem aan, of althans, tegen iets waarvan ik dacht dat het een probleem vóór mij en ván mij was. Maar het bleek anders te zitten dan ik dacht. Hieronder vertel ik hoe het me uiteindelijk lukte buiten de box te denken. Lees verder

Charles D’Ambrosio: Over het betreden van een onbekende wereld.

In de afgelopen weken heb ik steeds een stukje van het interview dat ik hield met Charles D’Ambrosio geplaatst op deze site. In deze voorlopig laatste les gaat het over vermeende schaamte en dommigheid. Denk buiten de gebaande paden!

San Bos: Wat adviseert u beginnende schrijvers?

Charles D’Ambrosio:

Schrijf en lees veel, dat zijn aan elkaar gerelateerde activiteiten en schrijven is waarschijnlijk niets meer dan een koortsachtige passie voor lezen. Begin met schrijven met wat je weet, vervolgens start je met de meer ijle wereld voorbij de dingen die je kent, het betreden van dat wat je niet weet, Lees verder

Wat Charles D’Ambrosio ons leert over het schrijfproces

Dit is een gastpost van San Bos. Deel 4 in een serie lessen van Charles D’Ambrosio naar aanleiding zijn zojuist verschenen bundel Het dodevissenmuseum (inkijkexemplaar Bol).

San Bos: Hoe ziet uw schrijfproces eruit? Schrijft u al direct met de beperking die een kort verhaal zo nodig heeft of schrapt u veel? Heeft u de plot al voordat u het einde schrijft?

Charles D’Ambrosio

Ik adviseer mensen het proces te leren kennen dat ze het beste ligt. Korte verhalen hebben compressie en verdichting nodig: wat je schrapt of eruit laat is cruciaal maar Lees verder