Verhalenbundels

Goed voorbeeld doet goed volgen. Een paar van mijn favoriete bundels


Dirty Realism

Met het Dirty Realism ben ik als verhalenschrijver opgegroeid. Slices of life zijn het vaak. Geïsoleerde periodes, soms zelfs geïsoleerde momenten, die banaal waren geweest als ze niet tegelijkertijd ook zichzelf overstegen. De verhalen bestaan vooral uit handeling en dialoog. Daardoor krijg je de oppervlakte te zien, geen diepe gedachten of mooie formuleringen. Dat wil niet zeggen dat er geen diepte is, maar die moet je als lezer zelf invullen.

Raymond Carver is een genre op zich. Jarenlang had ik een bundel van hem in mijn rugzak, zodat ik me door hem kon laten inspireren waneer ik maar wilde. Leerlingen van hem zijn Denis Johnson — met personages die pogen uit de de goot te komen — en Bret Easton Ellis — met personages die zich juist in de jet set begeven. Ann Beattie is net iets minder afgemeten dan Carver, ze geeft haar verhalen en personages meer ademruimte.


Kort verhaal als mini-roman

  • Alice Munro, Lief leven
  • Annie Proulx, … Cowboys

Experimentele verhalen

  • Lydia Davis
  • Donald Barthelme
  • Franza Kafka

Zuid-Amerikaanse verhalen

  • Clarice Lispector
  • Enriquez
  • Cortazar

Eigentijdse bundels

  • Mary Gaitskill
  • Amy Barrodale
  • Ottessa Moshfegh