Hoe schrijf je een kort verhaal?

Met het inademen neem je energie op. Bij het uitademen laat je ballast gaan. Tussen het in- en uitademen zit een moment dat er even niets gebeurt. Tussen het uit- en inademen ook. Check het maar. Volg je ademhaling en voel de verschillende fasen: inademen, rust, uitademen, rust, en met inademen begint de cyclus opnieuw. Misschien neem je de rust niet waar, maar er is hoe dan ook een overgangsmoment tussen in en uit, tussen uit en in.

Zo ook bij het schrijven.

Er is een tijdspanne om de tekst toe te staan, te laten groeien. Er is een tijdspanne om de ballast te laten verdwijnen, te schrappen. Na het groeien gebeurt er even niets, behalve rust, bezinning, voorbereiding op het schrappen. Ook na het schrappen gebeurt er even niets, behalve rust, bezinning, een overgang naar het laten groeien. Ritmisch en organisch ontstaat het verhaal. Toestaan, rust, schrappen, rust, en weer toestaan.

Leven is ademhalen. Schrijven is ademhalen.

4 gedachten over “Hoe schrijf je een kort verhaal?

  1. Merel

    Ik ben het heel erg met de stelling eens dat schrijven als ademhalen is! Soms kom ik in zo’n rush terecht dat een verhaal echt af móet! Fijn om te lezen dat anderen dat ook zo ervaren. Ik was even bang dat het een afwijking was, haha.

  2. San Bos

    Hoi Ton,
    Ik had het er net over met Nan, ieder verhaal komt toch weer op zijn eigen manier tot stand. Dus het ene verhaal groeit in rust, rustige ademhaling, af en toe een alinea. Sommige verhalen komen snel op papier, soms zelfs in één sessie(een soort hardloopademhaling). Dan het herschrijven waarin je ook weer in een soort ritme moet zien te komen. Blijf je zitten tot het er staat, of loop je rond en doet af en toe een zin en leg je het weer even weg. Soms slaat je ademhaling op hol en schrijf je in een flow, soms als je net wakker aan het worden bent, weet je ineens hoe het verder moet in alle rust!
    PS Soms gaat je ademhaling sneller bij het lezen van een echt goed verhaal!

Reacties plaatsen niet mogelijk.