Charles D’Ambrosio: Over het betreden van een onbekende wereld.

In de afgelopen weken heb ik steeds een stukje van het interview dat ik hield met Charles D’Ambrosio geplaatst op deze site. In deze voorlopig laatste les gaat het over vermeende schaamte en dommigheid. Denk buiten de gebaande paden!

San Bos: Wat adviseert u beginnende schrijvers?

Charles D’Ambrosio:

Schrijf en lees veel, dat zijn aan elkaar gerelateerde activiteiten en schrijven is waarschijnlijk niets meer dan een koortsachtige passie voor lezen. Begin met schrijven met wat je weet, vervolgens start je met de meer ijle wereld voorbij de dingen die je kent, het betreden van dat wat je niet weet, de onbekende wereld van mysterie en fascinatie; de wereld die je wel kent zal je houvast bieden voor je vreemdere verkenningen.

Als je verdergaat, probeer dan al je morele en intellectuele en esthetische zorgen om te zetten in schijftechnische. Uiteindelijk is de vraag niet: wat betekent het, maar hoe is het gedaan?

Als laatste, wees niet bang om stom te zijn. De beste verhalen die ik schreef, beschaamden me verschrikkelijk, ik heb geleerd dat als ik me een idioot voel ik op het juiste pad ben.

Pratend over haar verhaal ‘Greenleaf’, waarin een vrouw wordt gespietst door een stier, schrijft Flannery O’Connor: ‘Problemen die in verhalen worden uitgewerkt moeten onbewuste problemen zijn. Mijn preoccupaties zijn technisch. Mijn preoccupatie is hoe ik die hoorn tussen de ribben van de vrouw krijg. Natuurlijk, waarom de hoorn tussen die ribben moet komen, is een fundamentelere vraag, maar ik kan niet zeggen dat ik daar veel over nadenk. Misschien kun jij dingen in mijn verhalen zien die ik zelf niet zie en als ik ze had gezien zou ik te bang geweest zijn om ze op te schrijven. Ik heb altijd benadrukt dat er een heel klein beetje dommigheid nodig is voor het schrijven van fictie.’

Meer lessen van Charles D’Ambrosio:

De aanleiding van dit interview met Charles D’Ambrosio is zijn nieuwste bundel Het dodevissenmuseum (inkijkexemplaar Bol)